نيايش سى و ششم

.دعاى آن حضرت است به هنگامى كه به ابر و برق مى‏نگريست يا آواز رعد مى‏شنيد.

نيايش سى و پنجم

.دعاى آن حضرت است در مقام رضا هنگامى كه دنياداران را مى‏ديد.

نيايش سى و چهارم

.دعاى آن حضرت است به هنگام ابتلا و يا به هنگامى كه كسى را به رسوايى گناهى گرفتار مى‏ديد.

نيايش سى و سوم

.دعاى آن حضرت است در طلب خير

نيايش سى و دوم

.دعاى آن حضرت است در حق خود پس از فراغت از نافله شب و اعتراف اوست به گناهان.

دعاى آن حضرت است در ذكر توبه و طلب توبه.

                                  از فدک چه می‏دانیم؟

مردی می آيد که دستانش بوی کرامت، پيشانی اش بوی بندگی و گام هايش، ندای ايستادگی سر می دهد.بهار به حيرت می ايستد، باد سجده می کند و خورشيد، شکرانه می دهد.

نيايش سى‏ام

.دعاى آن حضرت است در يارى خواستن بر اداى وام.

نيايش بيست و نهم

.دعاى آن حضرت است به هنگامى كه روزى بر او تنگ مى‏شد.

نيايش بيست و هشتم

.دعاى آن حضرت است به هنگام زارى به درگاه خداوند عز و جل.

نيايش بيست و هفتم

.دعاى آن حضرت است درباره مرزبانان.

نيايش بيست و ششم

.دعاى آن حضرت است به هنگام ياد كردن از همسايگان و دوستانش.

نيايش بيست و پنجم

.دعاى آن حضرت است در حق فرزندانش عليهم السلام.

نيايش بيست و چهارم

.دعاى آن حضرت است در حق پدر و مادرش.توضيح آنكه مادر ايشانـبه روايتى‏شهربانو دخت يزدگرد سوم آخرين شهريار ساسانى بود.

نيايش بيست و سوم

.دعاى آن حضرت است به هنگامى كه از خدا طلب عافيت مى‏كرد و شكر بر عافيت.

نيايش بيست و دوم

.دعاى آن حضرت است به هنگام سختى و مشقت و بسته شدن كارها.

نيايش بيست و يكم

.دعاى آن حضرت است هنگامى كه چيزى غمگينش مى‏ساخت يا گناهان سبب‏اندوهش مى‏شد.

نيايش بيستم

.دعاى آن حضرت است در طلب اخلاق ستوده و افعال پسنديده.

نيايش نوزدهم

.دعاى آن حضرت است به هنگام طلب باران در خشكسالى.

نيايش هجدهم

.دعاى آن حضرت است به هنگامى كه چيزى كه از آن بيمناك بود از او دور مى‏شد يا نيازى كه داشت روا مى‏گرديد.

نيايش هفدهم

.دعاى آن حضرت است هنگامى كه ذكر شيطان مى‏رفت و او از عداوت و مكرش به خدا پناه مى‏برد .

نيايش شانزدهم

.دعاى آن حضرت است در طلب بخشش و تضرع در طلب عفو از عيبهاى خود

نيايش پانزدهم

.دعاى آن حضرت است به هنگام بيمارى و محنت و بلا.

نيايش چهاردهم

.دعاى آن حضرت است به هنگامى كه از ستمكاران بد و ستمى يا مكروهى مى‏رسيد.

نيايش سيزدهم

.دعاى آن حضرت است به هنگام طلب حاجت از خداى تعالى...

نيايش دوازدهم

.دعاى آن حضرت است در اعتراف و طلب توبه از خداى تعالى...

سلام بر تو ای نزدیک ترین نام به خدا! سلام بر تو ای سفینه عشق! مدینه را شور حضور تو پر کرده است. شمیم لبخند پنجره ها! فضا را عطرآگین نموده و آسمان، خیره به نورافشانی مُنزل وحی، نام زیبای تو را زمزمه می کند و زمین چه سعادتمند، گهواره حضور تو پیدا شده است. ای رهبر عاشقان و دلدادگان، ای حسین (ع) میلادت گرامی و پاینده باد.

روز سوم شعبان سال چهارم هجرى، در بيت عصمت و طهارت نوزادى متولد شد كه ولادتش قلبها را مسرور و ديده‏ ها را گريان ساخت. كودك را نزد رسول خدا (ص) آوردند. پيامبر گرامى در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و او را (حسين) ناميد. جبرئيل و فرشتگان آسمانها براى تهنيت و شادباش به محضر رسول خدا (ص) نازل می شدند و تولد اين نوزاد را تبريك می گفتند ولی آنان حامل پيام ديگرى نيز بودند، خبرى كه رسول خدا (ص) را بشدت متأثر كرد و اشك از ديدگانش جارى شد: (اين كودك را امت تو به قتل می رسانند!).

به درستي كه شباهت امام حسين عليه السلام به رسول خدا فقط در صورت نبود بلكه در سيرت نيز آن امام بزرگ جلوه گاه سيره رسول خدا بود و آن سرور كائنات در اين باره فرمود: شجاعت و سخاوتم را به حسين بخشيدم.

امام حسين (عليه السلام) يك ساله بود كه فرشتگان بسيارى بر نبى مكرم اسلام نازل شدند و عرض كردند: (يا محمد! همان ستمى كه از قابيل بر هابيل وارد شد، بر فرزندت (حسين) وارد می شود و همان اجرى كه به هابيل داده شد، به حسين داده می شود و عذاب كنندگانش همچون عذاب قابيل معذب خواهند بود) از اين رو، رسول خدا (ص) می فرمود: (خداوندا! هر كس حسين مرا ذليل می كند، خوار و ذليلش كن و هر كه حسينم را می كشد، او را كامروا قرار مده!".

رسول خدا (ص) به طرق مختلف، مراتب فضيلت و منزلت فرزند خود، حسين (عليه السلام) را به امت گوشزد می فرمودند. گاه به زبانى فراگير، تمامى اهل بيت را میستود و گاه درباره امام حسن و امام حسين (عليهما السلام) سخنانى بيان می فرمودند و گاه در خصوص امام حسين (عليه السلام) اشاره نموده، مقامش را يادآور می شدند تا حجت بر همگان تمام شود و حق از باطل مشخص گردد، گاهى نيز در مقابل چشمان مردم، گلوى حسين و دهان او را می بوسيدند و يا زمانى كه در سجده نماز بودند و سنگينى حسين را بر دوش خود احساس می كردند، به احترامش سجده را طول می دادند تا جايى كه نمازگزاران گمان میكردند وحى الهى نازل شده است. آرى كسانى كه پس از اين، در سال 61 هجرى، خون حسين (عليه السلام) را به گردن گرفتند، در زمان طفوليت آن حضرت، چه بسا كودكان و يا جوانانى بودند كه سخنان پيامبر (ص) را نمی شنيدند و يا با بی اهميتى گوش می كردند و ممكن بود از يادشان محو شود ولى آنچه با چشم ديده میشود، در دلها می ماند.

امام حسين همچنان رشد میكرد تا زمان رحلت جد گراميش، رسول خدا، محمد مصطفى (ص) فرا رسيد و پس از آن، پدر را خانه ‏نشين و مادر را از دست رفته و برادر عزيزش را مسموم ديد در اين حال، بنا به امر الهى، بار امامت را بر دوش گرفت تا چراغى در تاريكي هاى جهالت و پرچمى در مسير هدايت باشد. امامت آن حضرت، مقارن با باقيمانده ايام خلافت (معاويه بن ابى سفيان) بود.

نيايش دوازدهم

.دعاى آن حضرت است در اعتراف و طلب توبه از خداى تعالى.

نيايش يازدهم

.دعاى آن حضرت است در طلب عاقبت خير

وصف حوض و منزلت امير مؤمنان عليه السلام در كنار آن

ربنا

چرا شیعیان با دست باز نماز میخوانند ؟؟؟ آیا عدم  ِ خضوع در برابر خداوند  نوعی تکبر به حساب نمی آید ؟؟؟

نيايش دهم

.دعاى آن حضرت است در التجا به خداى تعالى.

نيايش نهم

.دعاى آن حضرت است در اشتياق به طلب مغفرت از خداى جل جلاله.

نيايش هشتم

.دعاى آن حضرت است در پناه بردن به خدا از ناگواريها و بدخوييها و كارهاى نكوهيده.

نيايش ششم

.دعاى آن حضرت است به هنگام پگاه و شامگاه.

نيايش هفتم

.دعاى آن حضرت است به هنگامى كه براى او مهمى پيش مى‏آمد يا حادثه‏اى رخ‏مى‏داد و به هنگام اندوه.

نيايش پنجم

.دعاى آن حضرت است در حق خود و دوستانش.

نيايش چهارم

.دعاى آن حضرت است در درود بر پيروان پيامبران و تصديق كنندگان ايشان

نيايش سوم

.از دعاهاى آن حضرت است در درود بر حاملان عرش و هر ملك مقرب ديگر

نيايش دوم

.دعاى آن حضرت است.پس از حمد و سپاس خداوندى،بر محمد رسول الله(ص) درود مى‏فرستد

کتاب فضل تو را آب بحر کافی نیست                   که تر کنند سر انگشت و صفحه بشمارند

بخشی از فضائل حضرت علی(علیه السلام)

1. ازدواج آسمانی

ازدواج حضرت علی(ع) با حضرت فاطمه(ع) به فرمان خداوند، از امتیازاتی است که رسول اکرم(ص) بر آن مباهات می کرد. در این پیوند پر میمنت، فرشتگان آسمان در سرور و شادمانی، و بهشتیان به زینت و زیور آراسته شده بودند.

2. خطبۀ خلافت

خلافت (ظاهری) حضرت علی(ع) با ایراد اولین خطبه در مسجد مدینه پس از بیست و پنج سال سکوت آغاز شد.

3. بخشش انگشتر

حضرت علی(ع) در رکوع نماز انگشتر خویش را به سائل عطا فرمودند و جبرئیل این پیام را آورد:

ای محمد! بخوان: سرپرست شما فقط خدا و رسول اوست و کسانیکه با ایمان به خدا نماز به پا داشته و در حال رکوع صدقه دادند. (مائده: 55)

4. حدیث بساط

رویداد سیر فضائی حضرت علی(ع) همچون سلیمان پیغمبر در بساط با جمعی از مدینه تا غار اصحاب کهف از فضائلی است که داستان شگفت انگیز آن در کتب فریقین آمده است.

5. عقد اخوّت

پیمان برادری رسول اکرم(ص) با امیر مؤمنان را مورّخین چنین آورده اند: با نزول آیۀ اخوّت(حجرات: 10) پیامبر عدّه ای از اصحاب را بنا بر درجۀ ایشان با یکدیگر برادر خواند و حضرت علی(ع) را برای خود نگه داشت و دست او را بلند نموده و فرمود: «هذا اخی فی الدنیا و الآخره.» این برادر من در دنیا و آخرت است.

6. آیۀ مباهله

جریان مباهله با نصارای نجران رخدادی عظیم در تاریخ اسلام است. قرآن کریم در این باره می فرماید: «بیائید تا بخوانیم فرزندان و زنان و نفسهایمان را با یکدیگر»(آل عمران: 59) همراهی علی(ع) با پیامبر(ص) در این مباهله نهایت فضل و رتبۀ ایشان را می رساند. زیرا خداوند او را نفس و جان پیغمبر معرفی می کند.

7. نزول آیۀ هل اتی