نيايش پنجاه و يكم .دعاى آن حضرت است در تضرع و اظهار فروتنى. اى خداوند من،حمد مى‏گويم تو راـو تو سزاوار حمدىـحمدمى‏گويم تو را به سبب نيكيهايت كه در حق من روا داشتى و به سبب‏نعمتهاى فراوانت كه به من ارزانى فرمودى و عطاياى بسيارت كه مرابدان نواختى و رحمت و بخشايش و نعمتت كه مرا بر ديگران برترى‏نهادى و به من دادى .درباره من نيكيها كرده‏اى و مرا نعمتها داده‏اى كه‏زبان از سپاس آن عاجز است.و اگر احسان تو و نعم بى‏شمارت‏نمى‏بود،هرگز نمى‏توانستم بهره خويش فراچنگ آرم و به اصلاح‏نفس خود پردازم.ولى تو پيش از آنكه خواستار احسانت شوم،مراغرقه احسان خود ساختى و در همه كارهايم مرا از ديگران بى‏نيازى‏بخشيدى و بلا از من بگردانيدى و قضاى سهمگين از من بازداشتى . بار خدايا،چه بلاهاى رنج آور كه از من بگردانيده‏اى و چه نعمتهاى‏فراوان كه مرا بدان شادمان ساخته‏اى و چه احسانهاى بزرگوارانه كه‏در حق من نموده‏اى. بار خدايا،تويى كه به هنگام بيچارگى دعاى من اجابت كردى وچون به خطا و لغزشى گرفتار آمدم از من در گذشتى و حق مرا از دشمنان‏بگرفتى. اى خداوند،هر گاه كه از تو درخواستى نموده‏ام بخيلت نيافته‏ام و هرزمان كه آهنگ تو كرده‏ام گرفته‏ات نديده‏ام،بل چنانت يافته‏ام كه دعاى‏مرا مى‏شنوى و آنچه خواسته‏ام عطا مى‏كنى و در هر كار كه هستم و درهر زمان كه هستم ديده‏ام كه نعمت بسيارت بر من روان است.از اين‏روست كه در نزد من ستوده‏اى و احسانت بس نيكوست. اى خداوند،جان من و زبان من و عقل من،حمد و سپاس تو گويند،حمدى به كمال رسيده،حمدى به حقيقت شكر نايل آمده،حمدى تاغايت خشنوديت فرا رفته.پس مرا از خشم خود در امان دار. اى پناهگاه من هنگامى كه يافتن راههاى رهايى براى من دشوارمى‏شود،اى عفو كننده از خطا،اگر تو بر گناه من پرده نيفكنده بودى،من از رسوايان مى‏بودم.اى خداوندى كه به يارى خويش مرا توانايى‏بخشيده‏اى،اگر يارى تو نبود من از مغلوبان مى‏بودم.اى خداوندى كه‏پادشاهان در برابر تو يوغ مذلت بر گردن نهاده‏اند و از سطوت توبيمناكند.اى خداوندى كه سزاوار آنى كه از تو بترسند،اى خداوندى‏كه نامهاى نيكو از آن توست،از تو مى‏خواهم كه مرا عفو كنى وبيامرزى،كه من بى‏گناه نيستم كه عذرى اقامه كنم و نيرومند نيستم كه‏هواى غلبه‏ام در سر باشد و گريزگاهى ندارم كه بدان در گريزم. از تو خواهم كه خطاهايم ببخشايى و از آن گناهان كه مرا گرفتارخود ساخته و گرد من فرا گرفته و به هلاكتم نزديك كرده،پوزش‏مى‏خواهم.از آن گناهان در تو مى‏گريزمـاى پروردگار منـو توبه‏مى‏كنم،توبه من بپذير.به تو پناه مى‏جويم،پناهم ده.از تو زنهارمى‏طلبم،خوارم فرومگذار.دست سؤال پيش تو دراز كرده‏ام،محرومم‏مكن.به رشته رحمت تو چنگ زده‏ام،رهايم مكن.تو را مى‏خوانم،نوميدم باز مگردان. اى پروردگار من،تو را مى‏خوانم،در حالى كه مسكينم،زار و نزارم، ترسان و هراسان و بيمناكم،فقيرم و به تو محتاجم. اى خداى من،به تو شكايت مى‏كنم ناتوانيم را،كه نمى‏توانم به آن‏وعده‏اى كه به اولياى خود داده‏اى بشتابم و نمى‏توانم از آنچه دشمنانت‏را از آن ترسانده‏اى دورى جويم.به تو شكايت مى‏آورم از فراوانى غم واندوهم و وسوسه نفسم. خدايا،به سبب آنچه در باطنم مى‏گذرد،مرا رسوا نساخته‏اى و به‏سبب گناهانم هلاك نكرده‏اى .تو را مى‏خوانم و تو پاسخم مى‏دهى،هر چند به هنگامى كه مرا مى‏خوانى من در پاسخ تو درنگ مى‏كنم.هرنيازم كه باشد،از تواش مى‏خواهم و هر جا كه باشم،راز دل خود به تومى‏سپارم .جز تو كسى را نمى‏خوانم،جز تو به كسى اميد ندارم.لبيك‏لبيك.هر كس به تو شكايت آورد،مى‏شنوى .هر كس بر تو توكل كند،بدو روى مى‏كنى.هر كس را كه چنگ در ريسمان تو زند،رهايى‏مى‏بخشى و از كسى كه به تو پناه آورد،غم و اندوه مى‏زدايى. اى خداوند،مرا به سبب اندك بودن سپاسگزاريم از خير دنيا وآخرت محروم مكن.گناهانم را كه تنها تو مى‏دانى چيست بيامرز.اگرمرا عذاب كنى،سزاى من است،كه من ستمگرم و تباهكارم و گنهكارم ومقصرم و سهل انگارم و غافل از بهره خويش هستم.اگر مرا بيامرزى،چه شگفت،كه تو مهربان‏ترين مهربانانى.